วันแรก ออกจากห้องตอนเก้าโมงเช้า ขวัญกับอิ๋วไปส่งเราด้วย ตื่นเต้นมากเลย  ไฟล์ทแรกซะด้วย แต่ก้อดีใจที่ได้บินกะคนไทยด้วยกัน คนไทยที่ว่าเราแอบไปอ่านได เค้าบ่อยๆ อ้อยนั่นเอง ชั้นไม่คิดเลยว่าจะได้ร่วมบล็อคเดียวกะแก ฮามาก ขอบอกว่ามันส์มากเลยที่ได้ร่วมงานกะแก ขอบใจนะที่คอยช่วยบอกทั้งๆ ที่ แกก้อไม่ค่อยรู้ แต่รู้มากกว่าชั้น เพราะแกบินมาก่อนชั้น บล็อคนี้บินสามวันสองคืน

ตอนแรกก้อคิดว่าน่าจะดี เห็นเพื่อนๆ บอกว่าดี

เข้าห้อง brief เจอ csm (ผู้จัดการบนเครื่อง) ก้อดูเหมือนจะใจดีและก้อใจดีจนกลายเป็นไม่ทำไรเลย

ไฟล์ทเราออกจากบาห์เรนไป จอร์แดน มีแอร์ทั้งหมดแปดคน ซีเนี่ยร์สามคน เพิ่งบินได้ไม่นานสามคน เราใหม่สุดคนนึง และก้อมีตาลุงผู้จัดการคนนึง

ซีเนียร์ชื่อ โอซามะ เราเรียกพี่โล้น มันโล้นอย่างแรง แวววาวระยิบระยับ มันเห็นแก่ตัวมาก

๐๐ ไฟล์ทแรก และไฟล์ท นรก แห่งความทรงจำ ๐๐

 โฉมหน้าที่แท้จริง

มันให้เราจัดหนังสือพิมพ์ตรงชั้นธุรกิจ แล้วก้อไม่บอกว่าจัดยังไง เรียนมาก้อไม่เคยสอน พอถามพี่ก้อบอกว่า ยุ่งอยู่ อย่ามาถามให้ไปถามคนอื่น.... อ้าว แล้วชั้นจะทำไงเนี่ย

ซักพัก มันก้อมาจัดเองและก้อไม่พอใจ แล้วมันก้อให้เราเสิร์ฟชั้นธุรกิจ เรียนมาซะที่ไหนอ่ะ  เอาวะ  ทำได้ เสิร์ฟก้อเสิร์ฟ

ส่วนตาลุงก้อเป็นผีเฝ้าประตูเชียว วันๆ นั่งหลับแต่ตรงประตู ไม่ก้อหาไรกิน ไม่มีหรอกที่จะสอนชั้น

ไฟล์ทแรกก้อได้นับบาร์เลยหนุกดีเพราะว่า เทไวน์เล่น สองขวดเทไปเลย เพราะว่าถ้าเปิดแล้วเหลือก้อต้องเททิ้ง

ส่วนเราไม่รู้เลยว่าต้องทำไรมั่ง จิงๆ ก้อรู้อ่ะนะ แต่ว่าพอเข้าไปในเครื่องมันวุ่นวายไปหมดไม่ค่อยเหมือนกะที่เรียน

คนนู้นบอกให้ทำอย่างนู้น คนนี้ก้อบอกให้ช่วยตรงนี้ แล้วชั้นจะช่วยตรงไหนดี อยากจะเปิดประตู evacuate ตัวเองซะงั้น อ้วกด้วย เพราะว่า co pilot เพิ่งบินไฟล์ทแรก เครื่องสั่นไปทั้งลำเหมือนแผ่นดินไหวยังไงยังงั้น และมาเป็น dead heading (ใส่เครื่องแบบ แต่นั่งเป็นผู้โดยสารไปอีกที่นึง)  เราจะไปมัสกัต และต้องมารอเครื่องก้อตามาลุงมา นั่งไปนั่งมาลุงหายไม่บอกด้วยว่าไปไหน รู้อีกที ลุงไปขึ้นเครื่องแล้ว เกือบตกกเครื่องเลยชั้น เฮ้อ ลุงคงจะลืมไปว่ามาคนเดียว อยากจะบ้าตาย

โอ้ย  จะไหวมั๊ยชั้น เหนื่อยจิงๆ  แต่ก้อยังสู้อยู่  

๐๐ ไฟล์ทแรก และไฟล์ท นรก แห่งความทรงจำ ๐๐

 สนามบินที่มัสกัต

วันแรกนะ  ผู้โดยสารก้อโอเค แต่เหนื่อยตรงหัวหน้า  ผิดหวังมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ   แต่ก้อเอาเหอะ ผู้โดยสารโอเค แต่มีเจ๊คนนึง ที่เป็นซีเนียร์ ออฟโหลดตัวเอง บอกว่าป่วย เค้าคงรู้ว่าถ้าทำต่อไปต้องตายแน่ เพราะว่า ตาลุงกะไอ้โล้นมันโคตรเห็นแก่ตัว เจ๊เลยขอลา และเค้าส่งคนใหม่มา  ขอบอกว่า โคตรชิว จนชั้นไม่รู้จะทำไง เค้าเหมือนปลงกะไฟล์ทนี้เหมือนกัน เพราะลูกเรือใหม่เกือบหมด และอีกสองคนพึ่งไม่ได้ แถมคุณพี่ยังสูบบุหรี่ใน แกลลี่ด้วย ชั้นจะบ้าตาย เมื่อคืนนอนที่โรงแรมที่มัสกัต เชอราตัน ดีนะที่มีอ้อยคอยบอกเวลา ไม่งั้นชั้นถามครัยไม่ได้เลย พอถึงโรงแรม ตัวครัยตัวมัน ลืมไปเหรอว่าชั้นไฟล์ทแรกนะคะ อ้อยก้อคอยโทรปลุก และชวนไปกินมาม่าประทังหิว ดีนะที่เราไม่เชื่อขวัญ ว่าขวัญบอกว่า ไฟล์ทของขวัญอ่ะ ไม่ต้องหรอกมีของกิน แต่เราติดมาม่าในกระเป๋า โอ... อร่อยมาก

โรงแรมที่ไปพักคืนแรก เชอราตัน

ขาทะเลทราย ร้อนระอุได้ใจมากเลย ถ่ายจากห้อง

๐๐ ไฟล์ทแรก และไฟล์ท นรก แห่งความทรงจำ ๐๐

๐๐ ไฟล์ทแรก และไฟล์ท นรก แห่งความทรงจำ ๐๐

๐๐ ไฟล์ทแรก และไฟล์ท นรก แห่งความทรงจำ ๐๐

อ้อยกับกุ้งอย่างนี้ต้องชนถ้วย ให้กับความสำเร็จ

๐๐ ไฟล์ทแรก และไฟล์ท นรก แห่งความทรงจำ ๐๐

เตรียมตัวบิน

๐๐ ไฟล์ทแรก และไฟล์ท นรก แห่งความทรงจำ ๐๐

๐๐ ไฟล์ทแรก และไฟล์ท นรก แห่งความทรงจำ ๐๐

วันที่สอง ความมันส์ระดับสอง เริ่มทำใจ กะผู้ร่วมงาน แต่ชั้นอยากจะตายกะผู้โดยสาร  ขึ้นเครื่องปุ๊บ นั่งปั๊บเลย ครอบครัวนึง มากันห้าคน จะนังทั้งแถว พอบอกว่าที่นั่งต้องแยกกัน ก้อทำเป็นฟังไม่รู้เรื่องซะงั้น ซวยแอร์ล่ะสิ รุ่นพี่ต้องมาตวาด เป็นเจ๊อินโด อ้วนเชียว เจ๊แกทำงานมานาน แกตวาดแป๊บเดียวผู้โดยสารรู้เรื่อง ส่วนเราอยากนั่งก้อนั่ง ที่ว่างตรงไหนนั่งไปก่อน เดี๋ยวค่อยสลับกันอีกที   เข้ามาบนเครื่องก้อ ขอ ปาณี กันเป็นแถว ไม่ปราณีกูเลย (ปาณี หมายถึงน้ำ)

พอให้รัดเข็มขัดก้อหาไม่เจอ ดึงกันเป็นแถว ดึงของคนอื่นมาด้วย เราก้อต้องเข้าไปช่วย มันส์น่ะสิ  และต้องเสิร์ฟ เสิร์ฟไม่เคยพอ ขออยู่ได้ แต่ก้อยังโอเค ตอนเสิร์ฟ กาแฟ และชา ก้อไม่มีครัยเอากัน พอชั้นเสิร์ฟเสร็จ ขอกันเป็นแถว

แล้วก้อมีป้าคนนึงเดินมา อ้อยถามเป็นไงมั่งป้า ป้าไม่พูดไม่จา อ้วกเลยคับ อ้วกมันหน้าห้องน้ำในครัว และกระจาย ขอบอกว่ากระจายจิงๆ แต่อ้อย ก้อบอกว่าชินซะแล้ว เมื่อก่อนมันกินไรไม่ได้เลย เหมือนเรา เรากินไรไม่ได้เลย บนเครื่องเห็นอาหารแล้วไม่อยากจะกิน เพราะว่าเหนื่อยเหลือเกินและไม่มีเวลา แต่อ้อยกินตรงอ้วกเลย และเราก้อร่วมวงแจม มันส์จิงๆ  แต่นี่มันเป็นแค่ระดับสอง มีแขกวีไอพี คอมเพลนเรา ว่าเราไม่รู้จักใช้คำพูด อ้าว ก้อแกพูดอังกฤษไม่ได้ ชั้นก้อพูดอาหรับไม่ได้ แล้วชั้นจะพูดภาษาไรกะแกล่ะ แกไปบอกตาลุงว่าเราพูดไม่รู้เรื่อง แต่ตาลุงก้อไม่ว่าไร ว่าสิแม่จะพูดภาษาไทยให้ฟังซะเลย  ฮ่วย

วันนี้เหนื่อยมาก แต่ก้อยังดีที่ได้กลับไปพักโรงแรม กว่าจะถึง ก้อปาเข้าไปเที่ยงคืน ต้องตื่นเก้าโมงเช้า พอตื่นขึ้นมาก้อเห็นจดหมาย ไฟล์ทดีเลยค่ะ จนถึงบ่ายสอง ก้อเลยไปกินมาม่ากะอ้อย เสร็จแล้วขึ้นมานอนต่อ

โรงแรมซาฟารีที่พักคืนที่สองก็อยู่ที่มัสกัต ภูเขาทะเลทราย ร้อนระอุได้ใจมากเลย

 

๐๐ ไฟล์ทแรก และไฟล์ท นรก แห่งความทรงจำ ๐๐

กล้องถ่ายรูปคู่ชีพ

๐๐ ไฟล์ทแรก และไฟล์ท นรก แห่งความทรงจำ ๐๐

 


ถึงเวลาระทึกใจแล้ว ถึงเครื่องปุ๊บ จัดของได้แป๊บเดียว ผู้โดยสารก้อมา ไฟล์ทเต็ม ไฟล์ทนี้ตอนขาขึ้นก้อร้อนเหลือเกิน ผู้โดยสารก้อถามกันจังว่าไม่เปิดแอร์เหรอ แต่เค้าก้อฟังรู้เรื่อง เพราะเราอยู่ด้านหน้า พอถึงเวลาเสิร์ฟ เอาละ ต้องไปอยู่ด้านหลัง ตาลุงก้อดีเหลือเกิน ไม่ต้องแจกหูฟัง ไม่ต้องเสิร์ฟเหล้า ถ้าขอแล้วค่อยให้ เสิร์ฟได้ซักพัก ยังไม่เสร็จ อาหารหมดต้องเดินไปเอา และต้องผ่านผู้โดยสารที่กินแล้ว ขอกันใหญ่เลย มันบอกว่ายังไม่อิ่ม จะขอข้าวเพิ่ม เราก้อบอกว่าเดวเสิร์ฟเสร็จก่อน ถ้าเหลือจะเอามาให้ ก้อไม่รู้เรื่องจะเอาให้ได้ ไม่ใช่คนเดียว เสิร์ฟน้ำ กินหมดก้อขออีก เอามาให้ก้อไม่พอ ขอกันทุกคนเลย ข้างหน้าก้อยังเสิร์ฟไม่เสร็จ คนอื่นยังไม่ได้กิน มันจะกินคนเดียวเหรอไง หมดความอดทน แต่ต้องอดทน บอกว่ารอก่อนๆ แล้วก้อเรียกกันอย่างกับ... ไม่ได้ว่านะ เหมือนไม่เคยเจอไม่เคยกิน หรือไงวะ ถ้าอยากจะเห็นภาพ ลองนึกภาพ เหมือนกับเวลา.... ขอส่วนบุญ ไม่ได้ว่านะ แต่เหมือนมาก พอไม่ได้ข้าวกินเพิ่ม มันก้อจะสูบบุหรี่ เอากะมันสิ เค้าห้ามสูบบนเครื่อง เรียกกันอยู่ได้  sister เรียกตลอดเลย ไม่เรียกอย่างเดียว ยังดึงแขนด้วย อ้อยเหรอ มันส์สิ เธอแจกโค้กทั้งกระป๋องเลย  เอามั่ง ชั้นแจกทั้งกระป๋อง เพราะผู้โดยสาร กินเร็วเหลือเกิน กลัวหมดหรือไง แจกกระป๋องนึง ก้อไม่ยอมแบ่งกันด้วย พอกินเสร็จ บริการตัวเองเลย เอาถาดมาเก็บให้ถึงในครัวเลย เข้าไปในครัว ตกใจ นึกว่านรก เพราะมันเต็มไปด้วยถาด คิดแล้วขำ เต็มกระจาย เหนื่อยแต่ก้อมันส์ดี

ไฟล์ทแรกของชั้นเหรอเนี่ย พอเสิร์ฟน้ำไม่ทันใจ ท่านผู้โดยสารหยิบไปรินเองเลย โอ้ เอาเลย พอถามถึงอาหาร ว่าจะเอาไร เอาไก่ หรือปลา เป๊บซี่ซะงั้น  ไก่หรือปลา เป๊บซี่อยู่นั่นแหละ เค้าคงจะไม่รู้ภาษาอังกฤษ ไก่ขายดีเหลือเกิน มีคนนึงเป๊บซี่ พออ้อยถามก้อเป๊บซี่ อ้อยไม่ทันหยิบเป๊บซี่ให้ ก้อยื่นตังค์ให้ โอ... ฮาคับ

แล้วก้อปวดหัวกันทั้งลำ ขอแต่พารา ตาลุงก้อไม่อยากให้เพราะว่าไม่อยากเขียนใบนับยา เพราะว่าถ้าเปิดแล้วต้องนับหมด อ้อยก้อขอพารา เจอหน้าลุงก้อขอพารา จนลุงเรียกว่ายายพานาดอล อยากจะบอกว่าเราเห็นตาลุงเก็บของกินเข้ากระเป๋าเอาไปฝากลูกที่บ้าน เพราะว่าลุงบอกอย่างน้อยลุงมีลูกสามคน เพราะว่าคนแถวนี้อย่างต่ำ ลูกสามคน อย่างมากเจ็ดคน วันนี้ มีขบวนลูกเจ็ดคน ไม่รู้จะไปไหนกันนักหนา ลูกก้อขอกันอยู่นั่น ไม่ใช่ว่าเราไม่อยากเสิร์ฟ แต่ว่ายังเสิร์ฟไม่เสร็จ เค้าต้องการจะเอาให้ได้ ทุกคนเป็นเหมือนกันหมด พูดว่าเดี๋ยวๆๆ มันก้อไม่รู้เรื่อง ช่างมันเหอะ  ไม่เคยกินหรือไง
สาธุ ก้องานของเรานี่นา ทำใจ อีกหน่อย คงจะเก่งทั้งวิชามารและการปราบเซียน

เที่ยวนี้เหนื่อยเลยแหละ กลับถึงบ้าน ก้อตีสาม ได้นอนยังไม่รู้เพราะตอนนี้ตีสี่แล้ว ขวัญช่วยเราพิมพ์  เพราะถ้าเราพิมพ์คงระบายอารมณ์ไม่มันส์ เฮ้อ...........

คิดถึงที่รักจังอยากกลับบ้านจังบางทีก็เหนื่อยใจแต่พอเวลาคิดถึงตัว และป๊ากับม้าเขาก้หายเหนื่อย เดี๋ยวค่อยคุยกันนะไปนอนก่อนนะเพิ่งกลับมาจากไฟลนรก

อ้อยขอบใจนะที่ช่วยชีวิตฉัน

เนื้อเรื่อง     กุ้งแก้ว 

พิมพ์       พิมขวัญ

ตี 4 บาห์เรน  แปดโมงเช้าเมืองไทย เดี๋ยวเอารูปมาให้ดูนะ

     Share

<< นั่งนับวันรอเมื่อไหร่จะได้บิน.......เฮ้อ๐๐ ขอบคุณไฟล์นรกที่ทำให้เราเก่งขึ้น ๐๐ >>

Posted on Fri 16 Jun 2006 4:44

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

               

Calendar
Archive
๐๐ เที่ยวบินปาร์ตี้ ๐๐
๐๐ ย้ายห้องใหม่...อีกแล้ว ๐๐
๐๐ เหงาไรเช่นนี้ ๐๐
๐๐ shopping ๐๐
๐๐ สำหรับคนที่กำลังเหนื่อย ๐๐
๐๐ ไฟไหม้จ้า ไฟไหม้ ๐๐
๐๐ กลับมาจากดักก้า ๐๐
๐๐ ย้ายห้องใหม่แล้ว ๐๐
๐๐ มัสกัส - จากาต้า ๐๐
๐๐ อัฟแล้วค่ะ ๐๐
๐๐ ความรักของเรา ๐๐
๐๐ วันหยุด(หยุดบ่อยเนอะ) ๐๐
๐๐ ไอคอน ๐๐
๐๐ ผจญภัยใน......ดากา บังกลาเทศ ๐๐
๐๐ เพลง ๐๐
๐๐ stand by ๐๐
๐๐ วันหยุดวันสุดท้าย ๐๐
๐๐ วันหยุดพักผ่อนของเรา......เย้ ๐๐
๐๐ ขอบคุณไฟล์นรกที่ทำให้เราเก่งขึ้น ๐๐
๐๐ ไฟล์ทแรก และไฟล์ท(นรก)แห่งความทรงจำ ๐๐
นั่งนับวันรอเมื่อไหร่จะได้บิน.......เฮ้อ
วันเหงาๆๆอีกหนึ่งวัน
วันที่อดบิน
รับปีกแล้วกุ้งแก้วพร้อมบินค่ะ
วันสุดท้ายค้า..................เย้
ใกล้จบแล้วค่ะ
May I have your attention please
เย้วันหยุดแล้ว
วันแรกของการใส่ uniform
Happy Birthday to me at Bahrain
จบแล้ววิชา first aids
ว่าด้วยเรื่องการปฐมพยาบาลเบื้องต้น
จบไปแล้วหนึ่งวิชา
เริ่มต้นอาทิตย์ที่สี่
กำลังเดินข้ามมาถึงกลางสะพานแล้วเหรอนี่
อ่านหนังสือสอบ
เปิดเรียนอีกอาทิตย์แล้วสินะ
happy birth day kik in Bahrain
HAND BOOK KHA
Sponsors






The best template from http://www.oblog.cn